Vorige week sprak Rutte tijdens de persconferentie jongeren aan: “Wij vinden het belangrijk dat juist jullie daarover gaan meedenken, want het gaat uiteindelijk om jullie toekomst”. De premier riep op om met ideeën, suggesties en liefst ‘opbouwende kritiek’ te komen. Hij riep jongeren op om op alle plekken hun stem te laten horen. We horen veel professionals bij gemeenten en maatschappelijke organisaties nu met vragen. Want: hoe doe je dat dan, jongeren laten meepraten? Wij werken al jaren vóór, maar vooral mét jongeren. Daarom hier wat tips voor onze zogenaamde ‘jongerenvertaalmachine’ of te wel: hoe doe je dat dan, jongeren betrekken?

1. Vraag het vroeg. En stel een échte vraag.

Niet vroeg op de ochtend, maar vroeg in het proces. Haal input op die je kan vertalen naar beleid en/of praktische oplossingen en toets onderweg een paar keer of het nog aansluit. Zorg ook voor een echte vraag waar je echt oplossingen voor zoekt. Anders is het zonde van ieders tijd. En nog erger, als jongeren door hebben dat hun inzet er eigenlijk niet echt toe doet, dan verpest je hun nieuw aangewakkerde betrokkenheid.

2. Ga naar buiten en neem jezelf mee.

Buiten je eigen organisatie. Buiten je eigen structuren. Misschien wel buiten jouw comfortzone. Sluit aan bij de werelden, tijden en vormen die passen bij je doelgroep. Als je niet weet hoe… Iedereen heeft wel een dochter/neefje/buurmeisje in de leeftijdscategorie die je wilt betrekken. Vraag hen om input en toets je ideeën dichtbij huis. En vergeet niet, je bent ook zelf jong geweest 😉 Je mag je best ook even afvragen wat de ‘jongere jij’ ervan zou vinden.

3. Zorg voor diverse input.

Grootste valkuil is dat je altijd dezelfde actieve jongeren bereikt. Vaak zijn dit jongeren met vergelijkbare interesses, wereldbeelden en dus input. Dat heeft vrij weinig met democratie of participatie te maken. Dus verzin vormen die per definitie zorgen voor input van jongeren met diverse achtergronden en wereldbeelden.

4. Vertaal en check.

Niemand weet alles. Als het makkelijk was had je je vraagstuk al opgelost. Zie de verhalen, ideeën en meningen van de jongeren die je betrekt dus niet als dé ultieme oplossing. Maar als ingrediënten waar je zelf (of nog beter samen) een lekker gerecht van moet kokkerellen. Deel relevante informatie en kennis (die aansluit bij hun taal en niveau, dus deel geen beleidsstukken of complexe projectplannen). Ze moeten wel genoeg bouwstenen hebben waar ze hun ideeën en mening mee kunnen vormen. Onderschat ze niet!

Soms heb je een pareltje. Een helder kind met zo’n eenvoudige oplossing dat iedereen denkt: waarom hebben we dat niet eerder bedacht? Vaak gaan deze oplossingen wel om de bestaande regels en procedures heen, maar ja: misschien zijn die regels dan wel niet dienend genoeg meer…

5. Be careful what you wish for.

Als je een vraag stelt, wees dan ook echt bereid om iets te doen met de antwoorden. En soms komen die antwoorden echt niet goed uit. Bedenk dus vooraf goed hoeveel ruimte er is om aan de slag te gaan met de input en bereid je voor om – ongeacht de afwegingen en keuzes die je maakt – goed terug te koppelen wat je gaat doen met de input en waarom je daarvoor gekozen hebt. In de ultieme situatie co-creëer en produceer je echt de hele oplossing met de doelgroep en belangrijke stakeholders. Dat levert niet alleen heerlijk werk, maar ook echt gedragen resultaten (en super gemotiveerde jonge mensen!) op. Wat je ook doet: wees helder over het tijdspad en de verwachtingen. Besluitvormingsprocessen die voor professionals allang gewoon zijn, duren voor jongeren vaak een eeuwigheid. Onze ervaring is dat de definities van ‘snel’ nogal subjectief zijn…

Alleen met deze vijf tips komen volgens ons pas echt #jongerenaanzet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment